BASES PARA REALIZAR LOS EJERCICIOS
Lo primero a tener en cuenta es, que debemos hacer lectura de los textos a lo largo que vayamos viendo los temas paso a paso del temario principal (curso de aragonés básico unificado 1º nivel), intercalar lectura con aprendizaje del tema que corresponda, "incluso leer el libro recomendado que se da al principio del curso, (tema I - El Alfabeto, LAS CHARRADETAS DE TONÓN)".
Para poder realizar los ejercicios sobre esta parte del texto es conveniente tener en cuentas lo siguiente:
LOS EJERCICIOS HAN DE DESARROLLARSE DE FORMA CONTROLADA, ES DECIR, DEBEN DE SEGUIR UNAS PAUTAS PASO A PASO.
La forma de hacer los ejercicios será por página: página 1, página 2, página 3, etc.
1º - Leer el texto en aragonés, y traducir al castellano lo mejor posible, usando diferentes diccionarios si es preciso.
2º - Al final de cada página existe un enlace para visitar la página de ejercicios, (Ejercicios) pinchar en él y nos hará varias referencias, como por ejemplo: buscar los artículos en el texto de esta página, buscar los plurales de esta página, etc., deberemos rellenar los datos que correspondan a cada página.
3º - Rellenar los datos que se piden: una vez que hayamos leído el apartado del curso que corresponda, por ejemplo los demostrativos, participios, etc., en el texto de ejercicios de este enlace, buscaremos la tabla de ejercicios a rellenar, es decir, si hemos dado los demostrativos, buscaremos la tabla que ponga (ejercicios - busca los demostrativos que haya en este texto), y así sucesivamente con cada apartado que vayamos viendo en su orden correlativo: 1º los artículos, 2º, el genero, etc..
Resulta imprescindible el alternar lectura y temario de aprendizaje, para poder asociar el lenguaje aragonés con lo estudiado, y poder entender la gran variedad gramatical existente en el aragonés para su expresión, entendimiento y comunicación verbal.
En las páginas con texto de lectura, encontraremos un enlace, el cual nos llevará a su traducción en castellano, (aunque es preferible no abusar de las traducciones, sino que por el contrario realizar los ejercicios por nosotros mismos en la manera de lo posible, haciendo trabajar a nuestra mente poco a poco, tema a tema y paso a paso, repitiéndolos si es preciso cada cierto tiempo.
O FERRERO DE SERRADUY - 12 -
Dezaga de escurrir muito, lo ferrero prenió a determinazión de puyar atra begada á lo zielo y charrar con San Pietro, ta poder plegar á una soluzión d ´ande podría clabar-se-ne.
Asinas plegó en o zielo, y una begada más clamó á la puerta dizindo: ubre-me San Pietro, que soi o ferrero de serraduy -¡Pom-Pom! clamaba en a puerta, ubre por fabor, que soi o ferrero.
De luego, se ubrió un poquet a puerta d´o zielo; salió San Pietro acucutando os morros e le´n dizió á lo ferrero: ¡jopa ferrero, jopa t´atro puesto!; o ferrero ascape le replicó: ubre un poquet más a puerta ridiós, ta que podamos charrar, que quiero dar-te una esplicazión; y San Pietro pensó por uns intes, dezidindo á la fin ubrir a puerta; en istas qué, o ferrero se sacó a güeina que lebaba en a crabeza y la empentó enta drento d´o zielo, y tot ixo lo fazió sin que San Pietro parase cuenta.
Comenzipió a rezentar o ferrero a suya istoria: mira-te, en o infierno no me quieren, y tu tampoco no, que boi a fer yo?, ¡si tu yes o Santo que´n tiene as claus d´o zielo, tienes que aduyar-me, porque si no me dixas pasar!, ¿que ye o que boi a fer, eh, santo?.
San Pietro, ascape le replicó dizindo: a yo rai, no m´emboliques con as tuyas cosetas, que a yo ixo rai; y cuan encara bi eba rematau de dizir á zaguera parola San Pietro, o ferrero se punié con meyo cuerpo drento d´o zielo chilando: ¡jolio, jolio!, creigo que me s´ha caíto la güeina y s´ha puniu drento d´o zielo; en istas que mientres se chiraba San Pietro, o ferrero ya yera drento, á la bez que deziba: boi a uscar-la, dixa-me- ne un inte.
O santo corriba dezaga d´o ferrero, á la bez que le´n iba dizindo: ferrero, pilla-la ascape y marchaté al inte, que no puedo perder más tiempo con tu.
Cuan o ferrero se beyó drento d´o zielo, ya no bi abió estraza denguna de sacar-li-ne d´allí; os anchels, uno dezaga d´átro, fazión ringlera ta intentar conbenzer á o ferrrero de que se marchase; o ferrero nunca se marchó d´o zielo, asinas que o ferrero pasó toda la eternidá muito goyoso, o mesmo que cuan bibió en a tierra.
Cuan plegó la notizia á lo infierno, toz os diaples se metión muito contentos, tanto estió asinas, que fazión una gran fiesta; pero no porque les ne faziese goyo que o ferrero estiese en o zielo, no, sino porque asinas sabeban que o ferrero no marchareba á lo infierno, pos yera muita la medrana que le teneban toz os diaples.
Y á la fin cuentico cuentau, iste cuento se marcha por a chaminera, en remeranza d´o dito que´n diz: D´o Ferrero de Serraduy, o diaple fuy.
BUSCAR EN EL TEXTO Y PONER EN ESTA TABLA LO REQUERIDO EN CADA APARTADO |
||||
Artículos determinados |
Plurales |
Verbos |
Pronombres posesivos |
Demostrativos |
|
|
|
|
|
Indefinidos |
Pronombres objeto directo - indirecto |
Adverbios |
Calificativos |
Participios |
|
|
|
|
|